‹ Πίσω

1ο Δημοτικό Σχολείο Μαραθώνα

Τμήμα Β1

Τσαπνίδου Μαρία ΠΕ70

 

Οι μαθητές του Β1 στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού ομίλου της Κοινωνικής και Ψυχικής υγείας γιόρτασαν την 6η Μαρτίου - Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας.

 

Οι στόχοι του προγράμματος ήταν να δοθεί έμφαση εκτός από τον ρόλο του "θύματος" και του "θύτη", στον "κρίσιμο ρόλο των παρατηρητών". 

 

Αρχικά οι μαθητές μελέτησαν το μαγευτικό βιβλίο «Ο φεγγαροσκεπαστής» του Éric Puybaret από τις εκδόσεις Διόπτρα.

 

Ετσι οι μαθητές παραλλήλισαν τον φεγγαροσκεπαστή που έπρεπε να πάει στο φεγγάρι και ήταν αβοήθητος με ένα παιδί που θέλει να ξεφύγει από μια δύσκολη κατάσταση και θέλει βοήθεια. Στο βιβλίο μας η αλλαγή ήρθε μέσα από μια "ανθρώπινη σκάλα αλληλεγγύης" των φίλων του που ήταν τόσο σταθερή που μπόρεσε να τον οδηγήσει στο φεγγάρι, παρόλο που είχε χάσει την καραμέλα του - το εισιτήριό του. Ετσι και οι μαθητές δημιούργησαν τις δικές τους "σκάλες αλληλεγγύης" που κάθε σκαλι αντιπροσωπεύει μια αξία που θα χρειάζεται να καλλιεργήσει η ομάδα για να φτάσουν στο φεγγάρι! Αλλωστε κανείς δε θα μπορούσε να βγει από το αδιέξοδο μόνος του, χωρίς τη βοήθεια των άλλων!  

 

Ετσι οι μαθητές, μέσα από συζήτηση και βιωματική μάθηση έθεσαν ως αντίβαρο στη βία το «εμείς» έναντι του «εγώ».

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τμήμα Δ

Βέρρας Στέργιος ΠΕ 70

 

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Πανελλήνια Ημέρα Πρόληψης της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, επιλέξαμε να παρουσιάσουμε μια ταινία μικρού μήκους που δημιουργήθηκε από τους μαθητές και τις μαθήτριες της Δ΄ Δημοτικού του σχολείου, με τίτλο «Ο Θυμός του Γιώργου».

 

 

https://read.bookcreator.com/KdcehFEHgZW0jM64qkGeLTAEpXM2/d6bs7iM1T7GEkNSu-3aYgw

 

Η συγκεκριμένη εργασία αποτελεί προϊόν ψηφιακής αφήγησης, μια παιδαγωγική μέθοδο που συνδυάζει τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία, τη γλωσσική έκφραση και τις Τ.Π.Ε., με σκοπό την παραγωγή μιας ψηφιακής ιστορίας.

Η δημιουργία της ταινίας διήρκεσε 15 διδακτικές ημέρες και υλοποιήθηκε σύμφωνα με τη μεθοδολογία της ψηφιακής αφήγησης , η οποία περιλαμβάνει τα εξής στάδια:

 

• Καθορισμός κεντρικής ιδέας
   
• Έρευνα και εξερεύνηση του θέματος
   
• Συγγραφή του σεναρίου
   
• Χαρτογράφηση της ιστορίας (storyboard)
   
• Συγκέντρωση ή δημιουργία του υλικού (σκίτσα, φωνές, μουσική)
   
• Σύνθεση του υλικού με τη χρήση λογισμικού
   
• Διαμοιρασμός της ταινίας στην ευρύτερη σχολική κοινότητα
   

Ανατροφοδότηση και αναστοχασμός (Ερωτήσεις Ανατροφοδότησης

• Τι έκανε ο Γιώργος στο διάλειμμα και πώς αντέδρασαν οι συμμαθητές του;
• Ποιο ρόλο έπαιξε ο δάσκαλος στην ιστορία;
• Ποια ήταν η αλλαγή στη συμπεριφορά του Γιώργου;
• Πώς αισθάνθηκε ο Γιώργος όταν απομονώθηκε;
• Τι θα έκανες εσύ αν ήσουν στη θέση του Γιώργου;
• Ποιες αξίες πιστεύεις πως αναδείχθηκαν μέσα από την ιστορία;”
   

Για τη σύνθεση και την εμψύχωση της ιστορίας χρησιμοποιήσαμε το λογισμικό Toontastic, μια εφαρμογή για παιδιά ηλικίας 10 ετών, η οποία δίνει τη δυνατότητα εύκολης δημιουργίας κινουμένων σχεδίων με ηχογραφημένο διάλογο, αφήγηση και μουσική.

 

https://play.google.com/store/apps/details/Toontastic_3D?id=com.google.toontastic&hl=el&pli=1

 

Η υπόθεση της ταινίας μας εξελίσσεται σε μια καθημερινή σχολική ημέρα, κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, ο Γιώργος σπρώχνει αναίτια τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του. Όταν εκείνοι τον απομακρύνουν, εκείνος νιώθει μόνος και καταφεύγει στον δάσκαλό του. Μέσα από τον διάλογο και την καθοδήγηση, ο Γιώργος συνειδητοποιεί τη συμπεριφορά του, παίρνει πρωτοβουλία να αλλάξει στάση και επανεντάσσεται στην ομάδα παιχνιδιού.

 

Μέσα από την ταινία προσεγγίσαμε έννοιες όπως η διαχείριση του θυμού, η ενσυναίσθηση, η δύναμη της συγγνώμης και η σημασία της δεύτερης ευκαιρίας. Παράλληλα, δόθηκε χώρος στους μαθητές να εκφραστούν, να αναστοχαστούν και να συνεργαστούν με νόημα και σκοπό.

 

Η εμπειρία υπήρξε εξαιρετικά ενδυναμωτική, τόσο για τα παιδιά όσο και για εμάς τους εκπαιδευτικούς. Απέδειξε έμπρακτα πως η δημιουργική εργασία με εργαλείο την τεχνολογία μπορεί να αποτελέσει γέφυρα για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και προσωπικής έκφρασης, ειδικά όταν υπηρετείται από έναν παιδαγωγικό στόχο.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τμήμα Ε2

Βασιλοπούλου Αναστασία ΠΕ 70

Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού - Δράση του Ε2.

 

Αφορμή για προβληματισμό στο Ε2 το βιβλίο "ΟΙ  ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ" της Αγγελικής Δαρλάση από τις εκδόσεις μεταίχμιο, το οποίο περιέχει ιστορίες εμπνευσμένες από την προσωπικότητα και τα βιογραφικά στοιχεία σημαντικών Ελλήνων και Ελληνίδων στην παιδική τους ηλικία.

 

 Διαβάσαμε την ιστορία ""Η λύπη έχει γεύση αλμυρή - Ο Γιώργος ".

 

Ο Γιώργος ήταν ένα αγόρι 11 χρόνων που τα γόνατά του ήταν στραβά με μια εμφανή κλίση προς τα έξω. Ντρεπόταν τόσο πολύ ...αν ήταν διαφορετικά θα μπορούσε να βουτούσε στη  θάλασσα και να ανταγωνιζόταν τους συμμαθητές του στο κολύμπι .

 

Μία μέδουσα κάνει την εμφάνισή της... είναι ολοζώντανη. Ο  Γιώργος ξέρει τι μπορεί να συμβεί. Προσπαθεί να προφυλάξει και τους άλλους.

 

" Τα λες αυτά επειδή είσαι  δειλός... κότα", φωνάζει ο νταής της τάξης.

 

" Αν η δειλία σημαίνει να μην είσαι ανόητος... ε τότε είμαι δειλός "σκέφτεται ο Γιώργος που συνεχίζει να περπατάει αφήνοντας τα μάτια του να τρέχουν δάκρυα ...ο μικρός Γιώργος ...ο Γιώργος Παπανικολάου .

 

Αφού ολοκληρώσαμε το βιβλίο αφήσαμε το θαλασσινό σκηνικό και μπήκαμε στο σκηνικό  της τάξης και στο σκηνικό της αυλής του σχολείου μας.

 

 

Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μοιάζουν με σας;

Μπορείς να αναγνωρίσεις θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά των ηρώων στον εαυτό σου ή στους συμμαθητές σου.

 

Τι κάνουμε όταν βιώνουμε ή βλέπουμε να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά (bulling);

 

Μπορείς να φανταστείς την πορεία της ζωής του Γιώργου;

 

Στη συνέχεια διαβάσαμε το χρονολόγιο.

 

Ο Γιώργος Παπανικολάου ήταν γιατρός, ερευνητής και αυτός που ανακάλυψε το ΤΕΣΤ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ.

 

Οι μαθητές και οι μαθήτριες έκαναν ένα ταξίδι σε βάθος, μπήκαν στη θέση του Γιώργου, είπαν  stop στη βία και στον εκφοβισμό και ονειρεύτηκαν το μέλλον τους.

 

Μετά από όλα αυτά στο δέντρο που ζωγραφίσαμε στην τάξη μας ο καθένας έβαλε τον εαυτό του.Έγραψαν το όνομά τους  σε έναν κύκλο και το συναίσθημα ή τη σκέψη που είχαν μετά την ιστορία που διαβάσαμε και μετά τα όσα είπαμε για το bulling.

 

Πείσμα - Δύναμη - Ικανοποίηση - Χαρά - Στοπ στη βία - Δε φοβάμαι - Έχω  φίλους - Ας κλαίω - Αυτός φοβάται - Θέλω ηρεμία - Θα το πω στην κύρια =  Δεν είμαι δειλός = Μην κρύβεσαι - Θα σε κοιτάξω στα μάτια - Δε θα φύγω

 

 Στο τέλος έβαλαν λεζάντα στο δέντρο της τάξης μας 

"Stop στη βια - όλοι μαζί ανθίζουμε"

 

Φωτογραφίες από τη δράση