Εδώ μπορείτε να διαβάζετε τις εκδηλώσεις του σχολείου μας.


Αφορμή για προβληματισμό στο Ε2 το βιβλίο "ΟΙ ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ" της Αγγελικής Δαρλάση από τις εκδόσεις μεταίχμιο, το οποίο περιέχει ιστορίες εμπνευσμένες από την προσωπικότητα και τα βιογραφικά στοιχεία σημαντικών Ελλήνων και Ελληνίδων στην παιδική τους ηλικία.
Διαβάσαμε την ιστορία ""Η λύπη έχει γεύση αλμυρή - Ο Γιώργος ".
Ο Γιώργος ήταν ένα αγόρι 11 χρόνων που τα γόνατά του ήταν στραβά με μια εμφανή κλίση προς τα έξω. Ντρεπόταν τόσο πολύ ...αν ήταν διαφορετικά θα μπορούσε να βουτούσε στη θάλασσα και να ανταγωνιζόταν τους συμμαθητές του στο κολύμπι .
Μία μέδουσα κάνει την εμφάνισή της... είναι ολοζώντανη. Ο Γιώργος ξέρει τι μπορεί να συμβεί. Προσπαθεί να προφυλάξει και τους άλλους.
" Τα λες αυτά επειδή είσαι δειλός... κότα", φωνάζει ο νταής της τάξης.
" Αν η δειλία σημαίνει να μην είσαι ανόητος... ε τότε είμαι δειλός "σκέφτεται ο Γιώργος που συνεχίζει να περπατάει αφήνοντας τα μάτια του να τρέχουν δάκρυα ...ο μικρός Γιώργος ...ο Γιώργος Παπανικολάου .
Αφού ολοκληρώσαμε το βιβλίο αφήσαμε το θαλασσινό σκηνικό και μπήκαμε στο σκηνικό της τάξης και στο σκηνικό της αυλής του σχολείου μας.
Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μοιάζουν με σας;
Μπορείς να αναγνωρίσεις θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά των ηρώων στον εαυτό σου ή στους συμμαθητές σου.
Τι κάνουμε όταν βιώνουμε ή βλέπουμε να συμβαίνουν τέτοια περιστατικά (bulling);
Μπορείς να φανταστείς την πορεία της ζωής του Γιώργου;
Στη συνέχεια διαβάσαμε το χρονολόγιο.
Ο Γιώργος Παπανικολάου ήταν γιατρός, ερευνητής και αυτός που ανακάλυψε το ΤΕΣΤ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες έκαναν ένα ταξίδι σε βάθος, μπήκαν στη θέση του Γιώργου, είπαν stop στη βία και στον εκφοβισμό και ονειρεύτηκαν το μέλλον τους.
Μετά από όλα αυτά στο δέντρο που ζωγραφίσαμε στην τάξη μας ο καθένας έβαλε τον εαυτό του.Έγραψαν το όνομά τους σε έναν κύκλο και το συναίσθημα ή τη σκέψη που είχαν μετά την ιστορία που διαβάσαμε και μετά τα όσα είπαμε για το bulling.
Πείσμα - Δύναμη - Ικανοποίηση - Χαρά - Στοπ στη βία - Δε φοβάμαι - Έχω φίλους - Ας κλαίω - Αυτός φοβάται - Θέλω ηρεμία - Θα το πω στην κύρια = Δεν είμαι δειλός = Μην κρύβεσαι - Θα σε κοιτάξω στα μάτια - Δε θα φύγω
Στο τέλος έβαλαν λεζάντα στο δέντρο της τάξης μας
"Stop στη βια - όλοι μαζί ανθίζουμε"
Φωτογραφίες από τη δράση

